Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

2ο σκέλος παννεληνίου πρωταθλήματος αλεξιπτώτου πλαγιάς 21-24 ιουλίου 2011

                                                       
                                                                          Δευτέρα 18/7/2011

Ξυπνήσαμε 7.30 το πρωί μετά από μια ξυδοβραδιά στην Αθήνα. Πήγε περίπου 9.30 μέχρι να συνέλθουμε και να βάλουμε τα πράματα μας στο αμάξι πάλι. Μετά απο μια μικρή ταλαιπωρία καταφέραμε να είμαστε 10.15 στην εθνική οδό αθηνών-θες/νίκης. Μετά απο 7 ώρες οδήγηση και 2 στάσεις φτάσαμε επιτέλους στο αερ/μιο της Έδεσσας. Συναντήσαμε τα παιδιά απο την Θες/νίκη που είναι εδώ και μέρες στο μέρος και προετοιμάζουν τον αγώνα. Γρήγορα γρήγορα στήσαμε τις σκηνές μας γιατί είμαστε πολύ κουρασμένοι, και αν το αφήναμε, δεν θα είχαμε κουράγιο μετά
 Το μέρος είναι υπέροχο, με πολύ σκιά, την λίμνη βεγορίτιδα στα νότια, και γύρω γύρω βουνά. Ήθελα πολύ να κάνω μια πτήση τώρα το απόγευμα, να γνωριστώ με το μέρος, αλλά η κούραση μου απο το ταξίδι ξεπερνάει την επιθυμία μου για πτήση. Σήμερα έχει χαλάρωση και ύπνο απο νωρίς, για να πετάξουμε όμορφα αύριο.
το ''σπίτι μου'' για τις επόμενες 7 μέρες

το αρχοντικό του Δήμα

Θόδωρας κ Σταύρος έξω απο τις επάυλεις:))











                                                                Κυριακή 17/7/2011
Η πολυπόθητη μέρα της αναχώρησης μας έφτασε! Παρά την αρχική, αλλά ευτυχώς πρόσκαιρη, απογοήτευση μου για την απόφαση του διευθυντή αγώνα να απαγορεύσει τη χρήση των competition αλεξιπτώτων στον αγώνα, η διάθεση μου σύντομα έφτιαξε. Εξάλλου οι αγώνες είναι οι διακοπές μου, και μετά από μια πολύ πιεσμένη χρονιά για μένα, το χρωστάω στον εαυτό μου να περάσω όσο καλύτερα μπορώ.
 Έχω πάρει το boomerang 8 για να πετάξω ελεύθερα τις πρώτες μέρες, και το venus 2 του Θωμακάκη για τους αγώνες. Είναι μεγάλο μου βέβαια, αλλά αυτό κατάφερα να βρω.
  Βρεθήκαμε με τα παιδιά 9 το πρωί στο λιμάνι της Σούδας, φορτώσαμε τους εξοπλισμούς στο αυτοκίνητο του Δημήτρη και 10 σαλπάραμε για πειραιά.
Το πρόγραμμα έχει άφιξη στο λιμάνι του πειραιά στις 18.30, διανυκτέρευση στο διαμέρισμα του Δημήτρη στην Αθήνα, και αναχώρηση πρωί πρωί της Δευτέρας για έδεσσα.
αφήνουμε το λιμάνι της σούδας.

φούλ οι μηχανές για έδεσσα:))

air blogger

με τον μπαρή μου..

λίγο πριν την είσοδο στον πειραιά.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Κράπη 15-5-2011


 Ραντεβού στο συνηθισμένο μέρος-στο καλάμι- στις 11.30.Μόλις ήρθαν και οι πιο καθυστερημένοι, ξεκινήσαμε και φτάσαμε περίπου στις 12.30 στο οροπέδιο της κράπης, όπου ήταν ήδη εκεί τα παιδιά από το ρέθυμνο και το Ηράκλειο.Αφού ήπιαμε τους καφέδες και φάγαμε τις σφακιανές πίτες για δυναμωτικό, ξεκινήσαμε για την απογείωση.
 Ο αέρας γύρω στα 10 χλμ  βορειοανατολικός, και όσο περνούσε η ώρα γυρνούσε λίγο πιο βόρεια. Οι ριπές με τα θερμικά, έφταναν περίπου στα 25 χλμ. Αφού εξήγησα  λίγο στα παιδιά που δεν είχαν πετάξει πολύ εκεί πως δουλεύει το μέρος, έστρωσα το  καινούριο αλεξίπτωτο στα καινούρια πανιά που είχαμε στρώσει στην απογείωσηJ
 Ντύνομαι, με βοηθάνε τα παιδιά να ανοίξω το αλεξίπτωτο, και περιμένω την σωστή ριπή για να φουσκώσω και να απογειωθώ. Έλα μου ντε που λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Πετάω 2 χρόνια στην κράπη, ζήτημα να έχω κάνει 2-3 άκυρες. Αυτή την φορά απογειώθηκα με την 5η προσπάθεια. Ευχαριστώ τα παιδιά που ήταν εκεί να με βοηθάνε να στρώσω το αλεξίπτωτο ξανά και ξανά.
 Εντέλει κατάφερα να απογειωθώ με μια μικρή γραβάτα στην δεξιά μου πλευρά, οπού μόλις βγήκα έξω από το βουνό, καθάρισε εύκολα τραβώντας το stabilo.
 Το πρόβλημα που εντόπισα στην προσπάθεια μου να απογειωθώ είναι ότι το αλεξίπτωτο θέλει να βουτήξει γρήγορα μπροστά, και επειδή έχει μακριά φρένα,δεν προλαβαίνω να το φρενάρω και με περνάει και κλείνει. Επίσης αν τραβήξω λίγο παραπάνω φρένο την ώρα που κάνω control, στολάρει και πέφτει. Θα το βρω όμως.
 Η μέρα ήταν αρκετά δυνατή, ειδικά χαμηλά, αλλά όσο ανέβαινες όλα γινόταν πιο ήρεμα και στρωτά. Μού πήρε περίπου ένα τεταρτάκι να συνηθίσω τα κουνήματα του πανιού, καθώς ήταν η πρώτη μου πτήση σε δυνατές συνθήκες. Σύντομα ξεκίνησα για το πρώτο κομμάτι της πτήσης μου, τα πρώτα 10 χλμ που δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικά. Λίγο πριν την ψηλή κορφή και το πρώτο μεγάλο πέρασμα, συνάντησα το πρώτο δυνατό θερμικό που με ανέβασε στα 1800, ύψος που ήταν αρκετό για να φτάσω μέχρι το αγ.πνεύμα. Εκεί συνάντησα το δεύτερο καλό θερμικό που μου έδωσε 2100, και μετά με την υπέροχη θέα των χιονισμένων λευκών ορέων ξεκίνησα να πάω προς θέρισο.Το αλεξίπτωτο θερμικάρει απίστευτα όμορφα. Νόμιζα ότι επειδή έχει μεγάλο aspect ratio θα ήταν κάπως ‘’δυσκίνητο’’αλλά καμία σχέση. Είναι πραγματική απόλαυση το κύκλωμα του. Το αλεξίπτωτο δεν ‘’κολλούσε’’ πουθενά ,η ταχύτητα του πολύ καλή σε όλα τα σημεία και είχε πολύ καλή αντίσταση στα κλεισίματα. Περνώντας από την μια ράχη στην άλλη προς το θέρισο, αντιμετώπισα μερικά υπήνεμα εκεί, οπού 2 φορές έφαγα ένα κλείσιμο 30%.Το αλεξίπτωτο άνοιξε μόνο του,και πιο πολύ ήταν ψυχολογική η τρομάρα μου, ξέροντας ότι από πάνω μου το αλεξίπτωτο δεν έχει κανένα D:)
 Μόλις έφτασα πίσω από το θέρισο, παρόλο που η μέρα μου επέτρεπε να συνεχίσω, δεν ήθελα να ρισκάρω να χαμηλώσω εκεί στην πρώτη μου πτήση, και έτσι γύρισα πίσω. Φτάνοντας ξανά στην ψηλή κορφή, συνάντησα και τα άλλα παιδια που πετούσαν εκεί, και γυρίσαμε μαζί προς τα πίσω. Έφτασα εύκολα στην απογείωση, πήρα λίγο ύψος και έφυγα για το τελικό glide προς την παραλία. Εκεί που ηρέμησε ο καιρός, χωρίς αναταράξεις πλέων, έκανα μερικές δοκιμές με την επιτάχυνση και τα trim.Οκ, είναι γρήγορο. Αλλά θέλει θάρρος να πατήσεις πάνω από την μισή επιτάχυνση.:)
 Προσγείωση στην παραλία και μπύρες στο beach baryabanaki’μέχρι να έρθουν και οι υπόλοιποι για να τραβηχτούμε σε ταβέρνα στην Γεωργιούπολη για μπυροπαιδοκατάσταση μέχρι αργά. Εις αναμονή του επόμενου ΣΚ λοιπόν και αμέσως μετά του πρωταθλήματος στο Καλέντζι.
Η πτήση στο Leonardo http://www.sky.gr/leonardo/flight/20384