Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

1η παγκρήτια συνάντηση για το 2011


Μετά απο πολλά τηλέφωνα, πολλές συναντήσεις  και πολύ θεωρεία, η πολυπόθητη μέρα έφτασε.Κυριακή,23 Ιανουαρίου 2011.Ημέρα πρώτης παγκρήτιας συνάντησης για φέτος. Ραντεβού νωρίς,10 το πρωί, με τα υπόλοιπα παιδιά από τα Χανιά στο Καλάμι, να στριμωχτούμε μέσα σε λιγότερα αυτοκίνητα και να ξεκινήσουμε για νότια, στο καφενείο στο καψοδάσος, όπου και θα συναντιόμασταν με τα υπόλοιπα παιδιά. Η διάθεση ανεβασμένη από όλους, κ ο καιρός έδειχνε καλός, παρόλο που οι προβλέψεις δεν ήταν αισιόδοξες.
 Φτάνοντας νότια, το ηθικό  μας ανέβηκε ακόμα περισσότερο, βλέποντας μια καλοσχηματισμένη βάση λίγο πάνω από τα χίλια μέτρα, στην κορυφογραμμή.
 Φτάσαμε στο καφενείο στις 11.30 οπού συναντήσαμε και τα υπόλοιπα παιδιά και αμέσως μπήκαμε σε ακόμα λιγότερα αυτοκίνητα για να ανέβουμε στην απογείωση. Φτάνοντας στην απογείωση, τι ομορφιά!!!! Όχι, δεν μιλάω για το τοπίο….μιλάω για τους ανθρώπους. Τόσοι πολλοί πιλότοι στην απογείωση, δεν θυμάμαι αν τους έχω ξαναδεί στην Κρήτη. Κόσμος να πηγαίνει  και να έρχεται, να ξεφορτώνει τον εξοπλισμό του, να γεμίζει αλεξίπτωτα ο δρόμος-απογείωση, χαμόγελα και κουβέντες παντού. Δεν σας κρύβω ότι αυτή η εικόνα με γέμισε προσδοκίες για την επιτυχία του εγχειρήματος. Μαζευτήκαμε σύντομα για briefing το οποίο το ανέλαβε ο Κονιός ο Γιώργος, ως υπεύθυνος την πρώτης συνάντησης.
Αποφασίσαμε να φύγω πρώτος εγώ, ως ο πιλότος που έχω πετάξει περισσότερο από όλους το μέρος.
Επειδή δεν είχε πολύ αέρα, χρειαζόταν πολύ προσπάθεια και υπομονή στην αρχή, μέχρι να καταφέρουμε να φτάσουμε στην κορυφογραμμή, και μετά τα πράγματα ήταν αρκετά πιο εύκολα, αφού πλέον τραβούσαν και τα συννεφάκια. Μόλις απογειώθηκα ενημέρωσα από το vhf τους νεότερους πιλότους πώς έπρεπε να διαχειριστούν στην αρχή την πτήση τους για να μην την χάσουν, και ήμουν για αρκετή ώρα σε σημείο που ανέβαζε και ορατό από αυτούς, ώστε να με βλέπουν και να μπορούν να έρχονται. Μόλις απογειώθηκαν 4-5 αλεξίπτωτα, ξεκίνησα για μια σύντομη βόλτα προς το χωριό ροδάκινο, περίπου 6 χλμ ανατολικά της απογείωσης. Δεν θα αναφερθώ όμως σε λεπτομέρειες της πτήσης μου, γιατί το θέμα είναι η συνάντηση μας. Μετά από μία ώρα πτήσης πήγα για προσγείωση από τους τελευταίους. Περιττό να πώ ότι σχηματίστηκε ένα πελώριο χαμόγελο στο πρόσωπο μου βλέποντας για άλλη μια φορά τόσα αλεξίπτωτα στην προσγείωση.
 Η συνέχεια δόθηκε στο καφενείο, με αρκετή τσικουδιά, κρασί, και ψητά, ο ενθουσιασμός όλων διάχυτος, και οι προσδοκίες όλων ανεβασμένες για την επόμενη μας συνάντηση η οποία ορίστηκε για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου.
 Αξίζει να σημειωθεί ότι είχαμε μία ωραία κουβέντα μετά με τους υπόλοιπους πιλότους, για το τι έκαναν κάποιοι και δούλεψε, γιατί χάσανε κάποιοι την πτήση τους και τι θα έπρεπε να κάνουν, το οποίο είναι και το κυρίως ζητούμενο από αυτές τις συναντήσεις. Επίσης μεγάλο ενθουσιασμό έδειξαν δύο παιδιά τα οποία έχουν ξεκινήσει πρόσφατα το αλεξίπτωτο πλαγιάς και δεν είχαν ξαναζήσει από κοντά το κλίμα.
 Όλα καλά λοιπόν, εις αναμονή της επόμενης συνάντησης.        















Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Καινούρια χρονιά,καινούριες ιδέες.

Μπαίνοντας το 2011,κάτι φάνηκε να κινείτε στο Κρητικό παραπέντε. Μετά από ένα μούδιασμα διαρκείας. λόγο του ατυχήματος του Γιώργου του Παπουτσάκη, και λίγο αργότερα του Γιάννη του Σκαρπαθιωτάκη, ήρθε η ώρα να πάρει πάλι μπροστά η παραπεντοπαρέα.
 Σε συνεννόηση με τον Κονιό τον Γιώργο από το Ήρακλειο, γνωστό για τις οργανωτικές του δυνατότητες, αποφασίσαμε να κάνουμε πράξη τις μηνιαίες παγκρήτιες συναντήσεις.
Η ιδέα είναι η εξής. Λόγο ότι κάθε λέσχη στη Κρήτη μεμονωμένα έχει λίγα μέλη, αποφασίσαμε μια φορά το μήνα να συναντιόμαστε και να πετάμε όλοι μαζί. Οι ημερομηνίες θα γίνονται γνωστές περίπου 3 εβδομάδες πριν, και 3 μέρες πριν την συνάντηση, εξετάζοντας τον καιρό οι οργανωτές, θα ανακοινώνουν με sms και mail,του πιλότους. Αυτό γίνετε για να είναι αυξημένες οι πιθανότητες να πετάξουμε.
 Οι οργανωτές θα είναι 2 διαφορετικά άτομα κάθε φορά. Με αυτόν τον τρόπο, σχεδόν όλοι θα εξασκηθούν στον οργανωτικό τομέα μια συνάντησης.
Τα οφέλη από αυτές τις συναντήσεις είναι πολλαπλά.
 Αν ο καιρός είναι κατάλληλος ,θα βάζουμε ένα μικρό task.Θα γίνετε ένα σύντομο briefing από τους παλιότερους πιλότους, και έτσι και οι νεότεροι θα αρχίσουν σιγά      σιγά να αποκτούν ενδιαφέρων και γνώσεις για την αγωνιστική πτήση, και για την πτήση με στόχο. Μετά την προσγείωση, θα μπορούν να συζητήσουν τις απορίες τους με τους παλαιότερους, και έτσι η εμπειρία που κερδίζετε από τους αγώνες, δεν θα μείνει μόνο σε αυτούς που πάνε, αλλά θα μεταδοθεί σε όλους.
 Ακόμα και όταν δεν θα κάνει ο καιρός για task, θα πετάμε όλοι μαζί, και συνεχώς σε διαφορετικά βουνά. Αυτό μεγαλώνει την λαχτάρα για εκδρομή, όταν ξέρεις ότι θα δείς και θα πετάξεις με πιλότους που δεν βλέπεις κάθε μέρα. Επίσης θα συσφιχθούν οι σχέσεις μεταξύ των Κρητικών πιλότων, όπως επίσης και θα γνωριστούμε όλοι μεταξύ μας. Εμένα, όπως και τα άλλα μέλη της αερολέσχης Χανίων, μας έχει ενθουσιασει πολύ η ιδέα,και δεν βλέπουμε την ώρα που θα έρθει η Κυριακή 23/01/2011 για την πρώτη παγκρήτια συνάντηση. Πληροφορίες και νέα, μπορείτε να δείτε στο site του Γιώργου Κονιού, www.flycrete.gr.
Η δεύτερη ιδέα, η οποία είναι στα σκαριά, είναι η οργάνωση του πρώτου SIV στην Κρήτη. Η σκέψη είναι να γίνει στην Λίμνη του Κουρνά, απογείωση από την Αση Γωνιά στα 1100 μέτρα, και φτάνουμε πάνω από την λίμνη με 800 ή 900 μέτρα. Είμαστε σε συνεννόηση με εκπαιδευτές που οργανώνουν SIV και αν όλα πάνε καλά θα οργανωθεί την άνοιξη. Άλλο ένα πολύ θετικό βήμα, δεδομένων των ‘σκληρών’ συνθηκών που επικρατούν στην Κρήτη λόγο της μορφολογίας της.
 Όπως βλέπουμε, το 2011 ήρθε και έφερε φρέσκες ιδέες μαζί του, πράγμα που με γεμίζει αισιοδοξία για την ανάπτυξη του παραπέντε στην Κρήτη  και το ανέβασμα του επιπέδου του.
       

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλο τον παραπεντόκοσμο και τις οικογένειες τους!Εύχομαι το 2011 να είναι γεμάτο υγεία για όλους,και να είναι μια όμορφη πτητικά χρονιά,έτσι ώστε να καταφέρει να ξορκίσει το άσχημο 2010 για το ελληνικό παραπέντε.